Cynhyrchu Titaniwm Sbwng trwy Leihad Thermol Magnesiwm
Gelwir y titaniwm metel sbwng a gynhyrchir gan ostyngiad thermol magnesia metel yn "titaniwm sbwng". Yn gyffredinol, mae canran purdeb (màs) sbwng titaniwm yn 99.1 i 99.7. Cyfanswm yr elfen amhuredd y cant (màs) yw 0.3-0.9, yr elfen amhuredd ocsigen y cant (màs) yw 0.06-0.20, a'r caledwch ( HB) yw 100-157. Yn ôl purdeb gwahanol, caiff ei rannu'n bum gradd o WHTiO i MHTi4.
Sbwng titaniwm yw'r prif ddeunydd crai ar gyfer cynhyrchu aloion titaniwm diwydiannol, a'i gynhyrchu yw cyswllt sylfaenol y diwydiant titaniwm. Dyma ddeunydd crai deunydd titaniwm, powdr titaniwm a rhannau titaniwm eraill. Trowch ilmenite yn tetraclorid titaniwm, ei roi mewn tanc dur di-staen wedi'i selio, ei lenwi â nwy argon, gwneud iddynt adweithio â magnesiwm metel, a chael "sbwng titaniwm". Ni ellir defnyddio'r "sbwng titaniwm" mandyllog hwn yn uniongyrchol, a rhaid ei doddi i hylif mewn ffwrnais drydan cyn ei fwrw i mewn i ingotau titaniwm.

Cynhyrchiad magnetothermol o sbwng titaniwm: Darganfuwyd titaniwm, fel elfen gemegol, mewn mwyn haearn ym 1791 gan y Parch. William Gregor, offeiriad a mwynolegydd Seisnig. Gan fod gan ditaniwm gysylltiad cryf ag elfennau megis ocsigen, nitrogen, carbon a hydrogen, ac mae'n adweithio â'r rhan fwyaf o ddeunyddiau anhydrin ar dymheredd uchel, mae proses echdynnu metel titaniwm yn gymhleth ac yn anodd iawn. Hyd at 1910, roedd Matthew A. Hunter o Sefydliad Polytechnig Rensselaer yn yr Unol Daleithiau yn gwresogi tetraclorid titaniwm a sodiwm i 700-800 gradd Celsius i echdynnu titaniwm purdeb uchel. Gelwir y dull hwn yn ddull Hunter. . Fodd bynnag, roedd cymhwyso titaniwm yn gyfyngedig i'r labordy bryd hynny. Nid tan 1932 y dangosodd William Justin Kroll y gellid echdynnu titaniwm trwy leihau tetraclorid titaniwm â magnesiwm. Wyth mlynedd yn ddiweddarach, fe wellodd y broses, gan ddefnyddio magnesiwm a hyd yn oed sodiwm i leihau titaniwm, dull a ddaeth i gael ei adnabod fel y broses Kroll, neu broses magnesia. Ar hyn o bryd, dull thermol magnesiwm yw'r dull cynhyrchu titaniwm a ddefnyddir fwyaf yn y byd. Ag ef, gall metel titaniwm gael ei fasgynhyrchu a gall fynd i mewn i rengoedd deunyddiau peirianneg modern.
Yr egwyddor o gynhyrchu titaniwm sbwng trwy'r dull magnesia yw: mewn awyrgylch argon ar 880 gradd -950 gradd, mae'r tetraclorid titaniwm mireinio yn cael adwaith lleihau gyda magnesiwm metelaidd i gael titaniwm metelaidd sbwng a magnesiwm clorid, a'r magnesiwm clorid. yn cael ei ollwng o'r ffwrnais lleihau. Defnyddir distyllu gwactod i gael gwared ar weddill magnesiwm clorid a magnesiwm gormodol yn y mandyllau y sbwng titaniwm i gael titaniwm sbwng. Mae llif y broses o gynhyrchu aloi titaniwm sbwng trwy ddull thermol magnesiwm fel a ganlyn:

Mae'r sgil-gynnyrch magnesiwm clorid a gynhyrchir yn yr adwaith lleihau gan ddefnyddio magnesiwm metelaidd fel yr asiant lleihau yn y dull thermol magnesiwm yn cael ei adennill yn electrolytig i adennill magnesiwm a chlorin. Mae magnesiwm yn parhau i gymryd rhan yn yr adwaith lleihau, ac mae nwy clorin yn cael ei gludo i'r gweithdy gwyrddu i'w ailgylchu. Ar ôl i'r cyddwysiad distyllu gael ei doddi, mae'r magnesiwm clorid yn cael ei ollwng, a gellir defnyddio'r magnesiwm sy'n weddill fel asiant lleihau magnesiwm i barhau i gymryd rhan yn y broses gynhyrchu thermol magnesiwm. Felly, gwireddir ailgylchu magnesiwm metelaidd a chlorin wrth gynhyrchu magnesiwm ocsid. Mae ailgylchu nwy magnesiwm clorin yn lleihau llygredd amgylcheddol wrth gynhyrchu sbwng titaniwm ac yn lleihau'r defnydd o ynni cynhyrchu.







